Dag 6 - Bergerseehutte

Natuurlijk moest er gelopen worden, het was prachtig weer. De gebroeders Vrielink bleven helaas wel beneden wegens blessures. Fugazzi trok ook een ander plan. Thijmen kreeg ongevraagd het advies om ook rustig aan te doen om zo zijn longen de kans te geven te herstellen. 

Gijs en Top zagen op deze dag hun kans om op de berg te slapen, zij vertrokken mooi vroeg in de richting van het Kleinbachtal, want daar haden ze verderop een mooie overnacht optie gezien. 

De rest vertrok mooi op tijd naar boven, in de rechtstreekse anstieg. Mart had niet de beste benen en zin en werd naar de camping teruggebracht. Daar had hij een prima dag op de camping met Rik en Henk Jan. 

De tocht naar boven was prachtig en het weer hield zich goed. Op de hut werd een specialiteit besteld: fleischkäse mit bratkartofln. Heerlijk! Het dreigde even op regen aan te gaan, maar de bui trok langs. Het werd weer zonnig maar het bleef rommelen in de verte. Stefan, Boender en Arnold liepen via de Panoramaweg en de Lasnitzenhutte terug. Even voorbij het hoogste punt zagen ze in de verte 2 figuren van de tegenoverliggende scharte af komen. Gijs en Top? Even later waren ze dichterbij en konden ze wat meer zien en werd bevestigd dat het tweetal zich naar beneden aan het rammen was. We zouden het weldra horen, de hut was binnen bereik. Dries en Diepman liepen ondertussen prima via dezelfde weg terug. 

Op de Lasnitzenhutte werd na een struikelpartij van Stefan (Vorsicht fallen!) een drankje genuttigd. Binnen een paar minuten kwamen Gijs en Top al aangelopen. De laatste maakte ongeveer dezelfde struikelpartij over hetzelfde draadje mee (vorischt fallen!). 

Omdat dit hun eerste hut was werd nog even spinatknödel en gulashsuppe genuttigd. Daarna volgde een onspannen afdaling terug naar de camping. 

Daar was al een aanvang gemaakt met het koken van Pilav. Omdat er 2 extra gasten waren, werd door de kook-ploeg nog snel extra eten gehaald in Prägraten. Inmiddels dreigde de regen en werd de tarp in stelling gebracht. De skottelbraai werd eronder gezet en daar werd verder gekookt. Rik fungeerde als een extra steunpilaar maar de wind won het van het doek. Snel werd de skottelbraai onder het afdakje gezet en daar werd verder gekookt. Het weer werd nu echt vies en snel werd het hoogstnoodzakelijke in veiligheid gebracht. Bordjes en bestek werden gegrepen en uiteindelijk werd de paella pan in de aufenthaltsraum gezet en werd er heerlijk gegeten. Chef Rik had een perfecte maaltijd afgeleverd. De 2 kilo rijst was echt te veel, 1 kilo belandde in de kliko, waar ook het overchot pasta terecht gekomen was. De schattingen lopen uiteen of 1 kg of 1,5 kg pasta voldoende is. 2 kg (gedroogd) is echt te veel voor een groep van 12.

Na dit wederom heerlijke diner, had Boender nog een quiz avond voorbereid. 8 rondes met vragen over muziek. We werden in 3 teams opgedeeld waarbij Fugazzi en Stefan en Henk Jan de groepsleiders waren. We begrijpen nog steeds niet hoe Boender meerdere keren uitleg over een bepaalde opdracht kon doen waarbij hij de enige bleef die het begreep. Dit werd door snel correctiewerk door de groepen opgelost. Het was erg vermakelijk en bij vlagen frustrerend (hoe heet die ook al weeer). De Duitse buren keken blij op toen de Duitse ronde langs kwam, de meeste groepen scoorden daar sowieso wel op dit onderdeel. Groep Fugazzi bleek uit te blinken in de vrouwengroepen en de DJ's. Alle Uriallers hadden volledige scores bij de gitarenharen. 

In de Dead or Alive ronde bleek slechts 1 dode artiest, de rest was, hoewel behoorlijk bejaard, allemaal nog in leven.

Precies om 2200 keerde de relatieve rust weer terug in de aufenthaltsraum. 

Niemand had nog zin in afwas en die belandde in de paella pan in de regen in

de voorweek. De avond eindigde ook nat, in de regen werden de tentjes opgezocht. 

Dag 4 - Bergerseehutte

3 wekkers iets voor 7. Zo begon de dag voor een deel van de Urial groep. Er was van alles mis met de standaard broodlevering  op de camping, dus er moet zelfstandig brood gehaald worden en wel in Virgen, let wel: een ritje van 25 minuten. De Urial-bus kwam nauwelijks opgewarmd warm en rustig tot stilstand na een sportieve rit voor de bakker in Virgen. Bijrijders er uit, 26 broodjes besteld en in 1 grote zak gedaan zoals ze die alleen in Tirol kennen.  Nog geen 10 euro. Wat betekent dat een broodje eeh, niet heel duur is.

De terugreis weer sportief aangevlogen waarbij door andere loopbroeders al koffie was gebrouwd. Nadat brood en koffie het spijsverteringskanaal waren ingeramd en tassen en wandelgear in gereedheid waren gebracht, meldde de groep kwartierwarmhouders zich ook bij de ontbijttafel. Zij wandelden niet mee vandaag, maar besloten zorg te dragen voor de avondmaaltijd en een keuring van de plaatselijke koffie met gebak. 

De groep dappere wandelaars zetten de pas in richting boszijde, met als doel Bergerseehuette, op de terugreis even Lasnitzen Hutte en dan rond 16:00 terug bij de tent om zo de bui van 17:00 voor te zijn.

De mannen van weleer die de dappere reis aandurfde, begonnen aan de dampende tocht door het door vocht gevulde mosbos. Kortom elke Urialler had de zak al vochtig voordat de zweetdruppels de bilspleet hadden bereikt. De gevorderde lezer snapt het al, het is geen grap om door zo sjompig bos de extreme hoogtemeters te trotsteren. Elke Urialler snakt naar de vrijheid van zuurstof, openheid en vrijheid. Na de buitensporige belasting van zowel de hamstrings als de kuitspieren worstelde de dappere Uriallers door het niet al te prettige bos. Devies zoals eigenlijk altijd, steady tempo, prima tred.

En jawel hoor, weldra zagen de Uriallers de boomgrens al naderen en de goesting maakte  deel uit van hun gerief. Wat is dat toch lekker dat je in gestaag tempo achter elkaar de hoogtemeters trotseert. Alle weersvoorspellingen ten spijt de Uriallers lopen het liefst in droge lucht en zo geschiede.

Het mooie van de Bergersee Hutte is dat die zich aandient als je er bent, lijkt een beetje op een gewillig snolletje. Helemaal niets mee, zeker niet als de apfelstruddel na luttele seconden vanuit de magnetron wordt opgediend. 

De Uriallers moesten nog even een lieve hond behoeden voor een foute Herder, maar goed dat zijn laffe details. Waar het echt om ging was het wachten op de twee achterblijvers, Fugazzi en millhill. Mill (voor intimi) had zich toch losgeweekt van onze porno uitgever en kwam uitgehongerd binnenvallen. Nam helaas wel wat regen mee, maar schranste zijn pruttel wel met een moordend tempo naar binnen. 

Daarna, je zou er een docu van kunnen kunnen maken, bereidde de Uriallers zich voor op een afdeling in de regen. Met name Vriendelijk en Jaco maakt zich vrij opzichtig door minutenlang te hannesen met een poncho waarvan de ingang niet gevonden kon worden. Je vraagt je af zij dat me schone dames regelen, maar dat volledig ter zijde.

Enfin, de afdaling (met overigens een zweterige stijging upfront) werd ingezet en ook de regenslag vond de lichamen van de goddelijke Uriallers. Nat tot het bot werd de Lasnitzen Hutte bereikt en na wat discussie werden werden we toegelaten tot de warme ruimte. Daar werden de Uriallers getrakteerd op een calorierijk, doch voedzame maaltijd. Ook moet ook gezegd worden dat de halve liters goed smaakte en op de terugreis tijdens de afdaling strak werd geloodst, met als uitblinker Rik die de pisstraal tot het dal wist te brengen. 

Eenmaal aangekomen op de Kampieng, hadden de thuisblijvers onder regie van Top Sr. een (wederom) unieke kapucijners medley in elkaar gedraaid. En ja hoor zoals een goede traditie beaamt, ook deze editie ging de pan weer schoon leeg. Hulde aan Top Sr!

Iedereen douchen en fris naar het hoogtepunt van de dag: Heden avond Bingo-avond in de kantine. In moderne termen: De ultieme Urial Kahoot Quiz. 

App geïnstalleerd en om 20.00 (nee geen koffie Mill) begon de door Boender en Top georganiseerde Urial bingo-avond in de door ons zo begeerde kelder.

En nee niet alleen Urial-weetjes maar ook maatschappelijke georiënteerde en licht erotische vragen kwamen aan bod. Met name het laatste aspect gaf de doorslag, waardoor Mill uiteindelijk de meeste punten bij elkaar sprokkelde. Moet wel gezegd worden dat iedereen die halverwege bovenaan stond een shotje moest drinken. 

En ja hoor, “as we speak”, is de aufenhaltsraum overgenomen door Schoonebeek, Exloo afgehaakt (Top moest het in z’n eentje rooien zonder Kiers, Klink, Andre, Sr.) en dan ga je.

Morgenochtend geen regen en dus gaan de Uriallers weer op pad, keep u posted!